An hoc usque quaque, aliter in vita? Quam nemo umquam voluptatem appellavit, appellat; Estne, quaeso, inquam, sitienti in bibendo voluptas? Quantum Aristoxeni ingenium consumptum videmus in musicis?
Si qua in iis corrigere voluit, deteriora fecit. Eam stabilem appellas. At enim hic etiam dolore. An tu me de L. At iam decimum annum in spelunca iacet.
Huius ego nunc auctoritatem sequens idem faciam. Illa argumenta propria videamus, cur omnia sint paria peccata. Si qua in iis corrigere voluit, deteriora fecit. Verum hoc idem saepe faciamus. Videmus igitur ut conquiescere ne infantes quidem possint. Quis Aristidem non mortuum diligit?
Huius ego nunc auctoritatem sequens idem faciam. Poterat autem inpune; Iam in altera philosophiae parte. Videsne quam sit magna dissensio? Solum praeterea formosum, solum liberum, solum civem, stultost; Et ille ridens: Video, inquit, quid agas;
Aperiendum est igitur, quid sit voluptas; Eadem fortitudinis ratio reperietur. Quid enim est a Chrysippo praetermissum in Stoicis? Si quicquam extra virtutem habeatur in bonis. Minime vero istorum quidem, inquit. Conferam tecum, quam cuique verso rem subicias; Si quicquam extra virtutem habeatur in bonis. Multoque hoc melius nos veriusque quam Stoici.
Illi enim inter se dissentiunt. Iam enim adesse poterit. Audeo dicere, inquit. Ratio quidem vestra sic cogit. Quid de Platone aut de Democrito loquar? Frater et T. Neque solum ea communia, verum etiam paria esse dixerunt.
Haec quo modo conveniant, non sane intellego. Odium autem et invidiam facile vitabis. Istam voluptatem, inquit, Epicurus ignorat? Ut optime, secundum naturam affectum esse possit. Quae diligentissime contra Aristonem dicuntur a Chryippo. Beatum, inquit. Certe, nisi voluptatem tanti aestimaretis.
Ut aliquid scire se gaudeant? Pugnant Stoici cum Peripateticis. Idem iste, inquam, de voluptate quid sentit? Nihil opus est exemplis hoc facere longius.
Quid ergo hoc loco intellegit honestum? Certe, nisi voluptatem tanti aestimaretis. Pauca mutat vel plura sane; Terram, mihi crede, ea lanx et maria deprimet. Nunc vides, quid faciat. A mene tu?
An tu me de L. Sed quod proximum fuit non vidit. Quod vestri non item. An tu me de L. Tollenda est atque extrahenda radicitus. Tamen a proposito, inquam, aberramus.
Res enim concurrent contrariae. Duo Reges: constructio interrete. Faceres tu quidem, Torquate, haec omnia; Qui est in parvis malis. Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur. Sed ille, ut dixi, vitiose. Respondeat totidem verbis.
